woensdag 3 juli 2019

Barst!

Ik ontdekte een barst in een van de nieuwe tegels in het pad. Die zouden ze wel even komen vervangen. Dat is niet helemaal gegaan zoals gewenst: We hebben vandaag de kapotte tegel vervangen. Met het uithalen van de kapotte tegel brak deze tegel nog een keer in 2-en en viel op 2 andere tegels, waardoor deze nu beschadigd zijn .
Daar zijn we dus geen barst mee opgeschoten, of van de drup in de regen. Nieuwe tegels zijn besteld. 


Ik weet niet hoe het komt, maar ineens zie ik overal barsten:

Gebarsten grond door de droogte. Was niet zo makkelijk om het onkruid uit de keiharde korst te wieden. Hamer en beitel als tuingereedschap? 

Gebarsten schors van de oude perenboom (volkstuin). 

Barst in het glas van de deur van de kas (volkstuin). Hoeven we de ramen niet open te zetten om te luchten: 'elk nadeel heb z'n voordeel' (J. Cruijff). Elke keer als ik de deur sluit - hij klemt ook nogal - ben ik bang dat het glas eruit zal vallen. 

Het is een heel oude kas die ruim twintig jaar geleden door de vorige eigenaar van het perceel is gebouwd van sloophout en oud glas.  

De tomaten doen het prima in deze oude kas met al z'n barsten, kieren en gaten. Ze krijgen om de dag water zodat ze gestaag door kunnen groeien. Tomaten barsten als ze na een tijd van droogte ineens weer water krijgen. 
Het heeft er geen barst mee te maken, maar een van de 'Dandy-Dahlia's' die ik vanuit de oude Hof van Jaantje meegenomen heb, staat nu vrolijk te bloeien in de volkstuin. Over de nieuwe Hof heb ik verder nog niet zoveel te melden dus vandaar dat het meer een volkstuinpraatje is geworden. 


maandag 10 juni 2019

Klimop planten, stormtest en veldonderzoek

Zo, precies op tijd de laatste klimopplanten (Hedera hibernica) de grond in gekregen, het giet nu van de regen. Goed weer om een nieuw blogbericht te schrijven. Net, toen ik de planten water stond te geven, begon het al te spetteren. Lijkt me een grappig gezicht, iemand die met de tuinslang in de regen de planten water staat te geven. Maar ondanks deze lekkere bui is water geven bij nieuwe aanplant geen water naar de zee dragen - voor een goede start heeft een plant (struik, boom) veel water nodig. Zeker als ze - zoals deze klimop - tegen een schutting of muur worden geplant, in de zogenaamde regenschaduw. Ook de klimop die vorige week de grond in gingen hebben nog even een lekker plonsje water gekregen. Ze zien er allemaal goed fris, stevig en groen uit. 
Zaterdag werd de nieuwe omheining even flink op de proef gesteld met een zuidwesterstorm. De wind staat dan recht op ons huis en op twee kilometer van zee gaat het dan flink tekeer. Dit was dan ook een van de redenen waarom we aan de voorkant van het huis een hekwerk hebben gezet en geen houten schutting - de wind kan er wat meer doorheen waaien zodat de afscheiding niet alle klappen op hoeft te vangen. Nu keek ik zaterdag tijdens de storm toch wel een beetje angstvallig naar buiten: zou alle overeind blijven? En jawel, de eerste test werd goed doorstaan. Wel stonden twee palen van het hek wat heen en weer te wiebelen, daar moet nog even iets aan verbeterd worden. 


Tegen het hekwerk zijn aan de buitenkant rietmatten bevestigd zodat we - tot de klimop het hek heeft bedekt - uit het zicht en uit de wind zitten. Hiervoor had ik vijftig klimopplanten nodig die ik met onze Fiat Panda bij het tuincentrum ging halen: allemaal grote auto's op de parkeerplaats en één kleine panda - ja meneer, daar moeten ze in! En dat lukt ook gewoon; "met een Fiat Panda lach je iedereen uit" de reclameslogan uit 1983 gaat nog steeds op (voor wie het reclamefilmpje nog eens wil zien: klik hier). 
Verder ben ik vooral nog bezig met spitten, puin ruimen, egaliseren en natuurlijk ook genieten van de tuin. Ik heb nog niet helemaal voor ogen welke planten er goed in onze nieuwe tuin passen. Gisteren bezocht we de Zeeuwse Rozentuin in Kats, een gezellige fair en in de tuin heel veel rozensoorten. Een goede manier om te oriënteren; welke soort wil ik in de tuin? Mijn criteria: een vrij natuurlijk uiterlijk, geen felle knalkleur, moet insecten aantrekken en moet geuren. Paar favorieten op de foto gezet en één ervan, de klimroos Buff Beauty, die staat bovenaan mijn verlanglijstje. 

Mrs Oakley Fisher, prachtig warmgele eenvoudige bloem. 

Rokoko, mooi die lichtroze blosjes op de bloembladeren en de donkerdere meeldraden. 
Is dit geen plaatje? Roos 'violacea'

Deze roos 'Rock and Roll' is mij dus wat teveel van het goede. Wel mooi zijn de oranjerode bloemen met het donkere blad. 
Marie Pavic, een schattig kleiner roomwit roosje. In de knop roze met een donkerrode steel. Sterke doorbloeiende roos die 50 - 70 cm hoog wordt. 

Mijn favoriet: Buff Beauty. Een geurende klimroos, muskushybride met een lange bloeitijd. Sterke roos die niet al te snel groeit, fijn in een kleinere tuin. 
Veldonderzoek - haha (Marie Pavic gaat hier op de foto).

zondag 2 juni 2019

Plan op papier komt tot leven

Buiten, in de schaduw van de prunus, schrijf ik dit nieuwe blogbericht. Wat een genot om lekker buiten te zijn. Niet alleen vanwege de zomerse temperaturen van dit weekend, maar ook omdat de werkmannen klaar zijn met de aanleg van paden, terrassen en omheining in en om ons nieuwe Hof van Jaantje.
Bijna drie weken geleden begonnen ze met het uitvoeren van mijn plan - spannend want hoe zou mijn ontwerp er in het echt uit gaan zien? Ik had er heel wat uurtjes op zitten broeden, zelfs voordat we verhuisd waren was ik in mijn hoofd al plannen voor de herinrichting van de tuin aan het maken. Eenmaal verhuisd en ook nog gestart met de cursus tuinontwerpen, kon ik concreter aan de slag: meten, tekenen, nog meer meten en tekenen. Eerst op papier en daarna op de computer. 
Nu liepen er mannen met mijn plan op een a-viertje door onze tuin, terwijl ik aan het werk was en dus verder geen toelichting kon geven. Na iedere werkdag reed ik vol verwachting terug naar huis; hoe zou het er vandaag weer uitzien? Heb ik alles wel goed uitgemeten? Komt het pad waar ik het hebben wil? Discussiepunt met Arie was de afmeting van de parkeerplaats: ik wilde 'm een heel stuk korter maar wel breder, volgens hem was dat veel tekort en natuurlijk zocht hij steun bij de uitvoerende deskundigen. Uiteindelijk is de parkeerplaats toch iets langer maar wel net zo breed als op het ontwerp. Verder zijn er eigenlijk ten opzichte van het ontwerp geen wijzigingen en ben ik dus eigenlijk gewoon trots dat mijn ontwerp zo goed uit de verf is gekomen. 

Levering van de tegels die nog dagenlang onze oprit zouden blokkeren, je moet er wat voor over hebben
Ook was het twee weken lang erg zanderig overal. De stofzuiger maakte overuren. 

De voortuin, zal het ooit goed komen?
Jazeker, het kwam goed! Kijk eens hoe strak de bestrating er ligt. Een heerlijk breed pad naar de voordeur (die bij ons aan de zijkant zit), en langs de voorgevel naar de poort naar achteren. We kunnen nu zowel linksom als rechtsom rond het huis lopen. 
Het terras bij de prunus (waar ik nu dus zit te schrijven), bewust niet bij de voorgevel omdat het daar erg warm wordt, maar wat meer in het midden van de tuin waar het - zeker in de schaduw van de boom - heel wat aangenamer zitten is. Aan deze kant van de tuin hebben we een metalen hekwerk laten plaatsen waar klimop tegenaan komt. Omdat het natuurlijk even duurt voordat het dicht is gegroeid, hebben we er rietmatten tegenaan gezet. 
Nog een fijne plek om te zitten, het prieel in de achtertuin. Prieel en schuttingen zijn van duurzaam, onbehandeld Douglas-hout. 


In de achtertuin hebben we de grindtegels en het grind wat in al in de tuin lag hergebruikt. Grindtegels liggen ondersteboven als staptegels met grind ertussen. In de voortuin hebben we nieuwe tegels. Licht en glad, kan ik lekker op blote voeten lopen. 
Heinz is weer uit zijn kratje gekropen en verbaast zich over de metamorfose. Hij staat hier voor de stapel bakstenen die uit de grond is gekomen. Ik heb er een los muurtje van gestapeld - in gedachten noemde ik het al 'de Muur van Adriana' met een knipoog naar de 'Muur van Hadrianus' maar jongste zoon dacht meer aan de klaagmuur en neemt bij een volgend bezoek een paar briefjes mee om ertussen te steken. 


vrijdag 26 april 2019

Dorre vlakte


Zo ligt het er nu bij. Het terras is al
uitgegraven (tussen de twee boompjes)
en waar het roodwitte lint wappert, komt
de vijver. Ook die is al grofweg uitgegraven
met de graafmachine. 

Een dorre vlakte, dat is alles wat er over is van de (voor-)tuin. Nou ja, een dorre vlakte met twee boompjes en een brievenbus. Vorige week dinsdag kwam 'de man met de zaag', op woensdag gevolgd door 'de man met de graafmachine' en dan gaat het snel hoor. In een paar uur tijd waren alle coniferen uit de grond gehapt en in de container verdwenen. Dat ruimt lekker op. Nu moeten we even een paar weken geduld hebben voor het opbouwende werk van start gaat. Tot die tijd wonen we in Villa Ruimzicht en neuriet Arie een oud gezang: 

De dorre vlakte der woestijnen
zal zich verblijden eindeloos;
de zandzee zal herschapen schijnen
want bloeien zal zij als een roos.


Michiel zaagt een van de twee Portugese laurierstruiken om (Prunus lusitanica Angustifolia). Hierdoor komt er meer ruimte voor de andere laurier en is er meer licht en ruimte in de tuin. 

Arie graaft het grindterras af. Het grind gaan we hergebruiken in de achtertuin. 
 
De eerste hap uit de heg. 
 
Wel eens een conifeer zien vliegen? 
 
Achter de heg stond nog een hekje, heeft het niet overleefd. We krijgen steeds meer zicht...
 
Dopey durft; een tukje doen in de gevarenzone van de graafmachine! 


Wim werkt heel netjes.
Het terras wordt zo'n 15 cm uitgegraven. 
Zo, nu vallen we op hoor. Sommige mensen hadden nooit opgemerkt dat er een huis achter de heg stond. 
Met dank aan:

'de man met de graafmachine' Wim Schreijenberg jr,
'de man met de zaag' Michiel de Kraa 

En Arie en Thijs voor al het sjouwwerk 💚

woensdag 10 april 2019

Verlangen naar wat was



Als ik mijn computer opstart, zie ik op het startscherm deze tulpenfoto - vorig jaar genomen in ons 'Hof van Jaantje'. Hij stond in het gras onder de fruitbomen, met nog heel veel andere tulpen en blauwe boshyacinten. Wat was dat altijd genieten. Ik vraag me af hoe het er nu uitziet, alles nog net zo vrolijk in bloei, of zijn de nieuwe eigenaars er met de grasmaaier overheen gegaan? Ik durf niet te gaan kijken, liever herinner ik het me zoals het was toen we vertrokken. 

Vrolijke boel onder de fruitbomen. 
Ik kijk naar het Britse tuinprogramma 'Gardeners World' en presentator/tuinman Monty heeft het over de witte narcis 'Thalia' die bij hem in de tuin volop in bloei staan. 'Die hadden wij ook', zeg ik tegen Arie en ja, dan krijg ik weer een beetje heimwee. 
Zo staan ze bij Monty in de tuin, in het deel dat hij 'the writing garden' noemt - ik zie het helemaal voor me, schrijven in dat leuke huisje met uitzicht op de witte narcissen. 

In Hof van Jaantje: narcis 'Thalia', tulpen 'Spring Green' en 'Queen of Night' en op de voorgrond boshyacinten. De tulpen waren na een paar jaar - na een natte winter - 'verdwenen'. De narcis kan beter tegen kou en nattigheid. 
Narcis 'Thalia' wil ik in onze nieuwe hof ook wel weer aanplanten. En de kleine gele 'Hawera' - die ook bij 'Gardeners World' terugzag, staat ook op mijn verlanglijstje. Deze kan ook heel goed in een pot, zoals Monty ook liet zien. (Filmpje is terug te zien op de website van Gardeners World

Gezellig geel/groene voorjaarspot met narcis 'Hawera', Primula veris, Euphorbia 'Martinii' en Erythronium 'Pagoda'. 

En dat doet me weer denken aan de potten die ik vorig jaar met vaste planten vulde, deze hebben de verhuizing goed doorstaan en de planten beginnen nu weer uit te lopen. (lees: https://hofvanjaantje.blogspot.com/2018/04/vaste-planten-in-potten.html
Potten en teil met vaste planten, vorig jaar net na de aanplant. Alleen het purperklokje (Heuchera 'Palace Purple') heeft de winter niet goed doorstaan. Er is aan de wortels gevreten door larven van de taxuskever, die zitten vaak in bloempotten. Gebruik daarom altijd nieuwe, schone aarde bij het aanplanten. 

zondag 24 maart 2019

Terug naar de volkstuin

Schoffelen tussen de uien, 1997
Ik zit met gloeiende wangen dit bericht te schrijven. Van het wijntje bij het eten? Ja, maar ook van twee dagen lekker buiten bezig zijn - in de volkstuin. Sinds 1989 - dertig jaar dus alweer - huren we een lapje grond bij VTV Levenslust. Destijds woonden we in een oud huisje met alleen een binnenplaatsje. Heerlijk was het om dan op de volkstuin bezig te zijn. Ook toen we later verhuisden en een iets grotere achtertuin en een voortuintje hadden, bleven we volkstuinieren. Lekker eigen groenten, fruit en bloemen kweken. Na de verhuizing naar 'Hof van Jaantje', zegden we de huur op, maar, Arie miste het en huurde toch weer een stukje grond, zoals hij zei: "Voor de sociale contacten". 
Nu valt er hier bij ons nieuwe huis nog niets te tuinieren, nieuwe omheining en bestrating zijn besteld en half mei zal er met de uitvoering van het tuinplan gestart worden - ben benieuwd! 
Maar het is inmiddels lente en dan gaat het wel kriebelen - die groene vingers moeten de aarde voelen. Handen in de klei - Jaantje blij! Nou, op de volkstuin ligt nog heel wat werk. 
Je ziet, er is nog heel wat werk te verrichten. Hier kan nog geen kropje sla groeien. 
Heel veel lieveheersbeestjes gezien, die worden ook wakker als de zon schijnt. Je ziet, het kruiskruid (met die gele kwastjes) krijgt al zaadpluisjes. Snel wieden voordat alles uitzaait. 
Pauze!
Na twee middagen hebben we al heel wat vakken schoongemaakt. En zakken vol onkruid. Die brengen we naar de milieustraat. Er zit al teveel zaad tussen om op de composthoop te gooien. Het zaad verteert amper dus de compost zal dan niet goed bruikbaar zijn.
De tuin is verdeeld in vakken waar volgens wisselteelt de groente wordt verbouwd. Ook veel ruimte voor fruitbomen en bessen. 
Onze tuin is met tegelpaadjes in vakken verdeeld, maar elders op het complex zag ik deze mooie vakverdeling met paden van houtsnippers. 
Het schelpenpad langs de tuintjes, overal bloeien de Forsythia's en narcissen - vrolijk al dat geel. 

Deze Forsythia-soort (F. intermedia 'Goldrausch') heeft wat grotere bloemen met ronde bloemblaadjes. 
Nog een foto 'uit de oude doos'. De jongens gingen regelmatig mee naar de tuin. Beetje helpen en spelen - maar vooral dat laatste. Ze leerden in ieder geval dat groente niet in de supermarkt groeit maar buiten in de grond en dat je heel wat werk moet verrichten voordat het op je bord ligt. De een werkt nu in de groenvoorziening en werkt dus bijna dagelijks in tuinen en plantsoenen. De ander heeft nu zelf een huis met tuintje (en kwam gezellig even buurten op de tuin). 
We gaan er de komende week nog een paar keer flink tegenaan totdat de tuin 'schoon' is. En dan kan er begonnen worden met zaaien en planten.